Na falach kultury (odc. 11): 32 lata pasji, rytmu i wychowania przez taniec. Rozmowa z Pauliną Harris (VSDS / Vigor)
Taniec to nie tylko technika i sportowa rywalizacja na ogólnopolskich turniejach, ale przede wszystkim wolność, ujście dla emocji i bezcenny czas spędzony z dala od ekranów smartfonów. W 11. odcinku audycji „Na falach kultury” Piotr Rybczyński rozmawia z Pauliną Harris – prezes Stowarzyszenia Taneczno-Sportowego „Vigor” oraz szefową Szkoły Tańca VSDS, która od ponad trzech dekad kształtuje kolejne pokolenia kołobrzeskich tancerzy.
Taniec jako pasja, terapia i alternatywa dla cyfrowego świata
W najnowszym wydaniu wspólnego programu Kołobrzeskiego Instytutu Kultury i Promocji oraz Radia Kołobrzeg zaglądamy za kulisy jednej z najbardziej rozpoznawalnych kołobrzeskich inicjatyw tanecznych. Szkoła Tańca VSDS (działająca w ramach Stowarzyszenia Taneczno-Sportowego Vigor) rozpoczęła we wrześniu swój imponujący, 32. sezon artystyczny.
W rozmowie z Piotrem Rybczyńskim Paulina Harris wspomina skromne początki formacji w szkole podstawowej w Korzystnie oraz w dawnym Klubie Garnizonowym prowadzonym przez Mirosława Tessikowskiego, a także największe sukcesy na czele ze spektakularnym Złotym Aplauzem zdobytym w 2012 roku na Międzynarodowym Dziecięcym Festiwalu Piosenki i Tańca w Koninie.
Część I: 32 sezony na parkiecie, droga po Złoty Aplauz i kołobrzeska młodzież
Piotr Rybczyński: Dzień dobry! Witamy państwa w kolejnej audycji „Na falach kultury”. Dzisiaj jest z nami prezes Stowarzyszenia Taneczno-Sportowego Vigor i Szkoły Tańca VSDS – Paulina Harris. Dzień dobry.
Paulina Harris: Dzień dobry.
Piotr Rybczyński: Zaczniemy może od początku, żeby było zgodnie z chronologią. Jak to się w ogóle zaczęło? Bo szkoła ma już ponad trzydzieści lat – dokładnie rok temu świętowała swój jubileusz 30-lecia działalności.
Paulina Harris: Tak, dokładnie. We wrześniu rozpoczęliśmy nasz 32. sezon. Wszystko zaczęło się lata temu w Szkole Podstawowej w Korzystnie, gdzie pracowała moja mama. Założenie własnego zespołu tanecznego zawsze było jej ogromnym marzeniem. Niedługo potem w Klubie Garnizonowym w Kołobrzegu, gdzie kierownikiem był pan Mirosław Tesikowski, zwolniło się miejsce dla instruktora. Zaproponował mamie pracę i możliwość utworzenia nowej grupy. Mama oczywiście się zgodziła. Przyszliśmy do Klubu Garnizonowego i tak rozpoczęła się ta historia, która trwa już 32. sezon.
Piotr Rybczyński: Trzydziesty drugi sezon to moment, w którym możecie pochwalić się ogromnymi osiągnięciami. Regularnie jeździcie na zawody taneczne.
Paulina Harris: Jeździmy na zawody ogólnopolskie po całym kraju. Tak naprawdę naszym najgorętszym okresem jest sezon wiosenny. Jesień i zima to czas intensywnych przygotowań – tworzymy nowe choreografie, szlifujemy układy. Kiedy robi się cieplej, od marca do czerwca, ruszamy w Polskę na turnieje.
Piotr Rybczyński: Jesteście już prawdziwą instytucją. Ile osób przewinęło się przez VSDS i wasze stowarzyszenie?
Paulina Harris: To jest absolutnie nie do policzenia! Myślę, że to już tysiące tancerzy. Co jest niezwykle budujące: tancerze, którzy kiedyś u nas stawiali pierwsze kroki, teraz przyprowadzają na zajęcia swoje własne dzieci. To wspaniałe uczucie, że wciąż nam ufają i wracają do nas ze swoimi pociechami.
Piotr Rybczyński: To atrakcyjne spędzanie wolnego czasu, hobby, sztuka tańca, ale również sport – w końcu startujecie w zawodach sportowych. Pochwal się, co uważasz za największe dotychczasowe osiągnięcie szkoły?
Paulina Harris: Tych sukcesów przez lata uzbierało się naprawdę bardzo dużo. Jednak takim absolutnie wyjątkowym, kluczowym dla mnie momentem było zdobycie Złotego Aplauzu na Międzynarodowym Dziecięcym Festiwalu Piosenki i Tańca w Koninie. To był 2012 rok. Moja najstarsza grupa w kategorii hip-hop wygrała rywalizację i zdobyła pierwsze miejsce. To był dla mnie niezwykły rok również prywatnie – wtedy zostałam mamą, a moje podopieczne zatriumfowały na parkiecie. Konin to największy i najstarszy dziecięcy festiwal w Europie, na który jeździmy nieprzerwanie od ponad trzydziestu lat.
Piotr Rybczyński: Twoje dzieci również tańczą, co nie jest żadną tajemnicą. To chyba najlepsza rekomendacja, bo do słabej szkoły własnych pociech byś przecież nie zapisała.
Paulina Harris: Trochę nie miały wyjścia (śmiech)! Podobnie jak ja przed laty – po prostu nie miałam wyboru, musiałam tańczyć. Moje dzieci były na sali treningowej niemal odkąd zaczęły raczkować. Przychodziły ze mną na próby i w ten naturalny sposób to się u nich zaczęło.
Piotr Rybczyński: Jaka jest obecnie kondycja tańca w Kołobrzegu? Chodzi mi o to, czy młodzi ludzie garną się do tego typu aktywności. Żyjemy w trzeciej dekadzie XXI wieku, w dobie smartfonów, platform streamingowych i tysiąca innych pokus. Czy taniec jest w modzie, przeżywa renesans, czy może stał się działaniem bardziej niszowym?
Paulina Harris: Na pewno nie nazwałabym tego zjawiskiem zanikającym. Natomiast z całą pewnością nie mamy dziś takiego gigantycznego boomu tanecznego, jaki przeżywaliśmy kilkanaście lat temu, gdy w telewizji zadebiutował program You Can Dance. Wtedy dosłownie wszyscy chcieli tańczyć, a sale we wszystkich szkołach pękały w szwach. Do tamtego poziomu frekwencja już nigdy nie wróciła, nawet gdy program po latach reaktywowano. Niemniej jednak w Kołobrzegu działa sporo szkół tańca, jest widoczne zainteresowanie i dzieci chętnie poznają różne techniki.
Piotr Rybczyński: Dzieci wybierają taniec klasyczny czy nowoczesny?
Paulina Harris: Dziś ten wybór dzieli się głównie na dwa bieguny: albo dzieci decydują się na taniec współczesny i modern jazz, albo wybierają taniec nowoczesny w stylu hip-hop.
Piotr Rybczyński: Zapytam teraz trochę jak laik: co się właściwie dzisiaj tańczy?
Paulina Harris: Tańczy się przede wszystkim do największych światowych, amerykańskich hitów. Szczególnie w muzyce hip-hopowej, bo tym stylem głównie się zajmujemy. Dużą popularnością niezmiennie cieszą się też taneczne trendy i virale z TikToka. Uważam, że to bardzo fajne zjawisko – dzieciaki przynajmniej ruszają się w domu, próbują naśladować kroki i powtarzać te trendy. Ruch jest zawsze wartością.
Piotr Rybczyński: Czy każdy może się do was zapisać? Czy trzeba mieć wrodzone predyspozycje, czy po prostu każdy może spróbować swoich sił?
Paulina Harris: Wychodzimy z założenia, że każdemu dajemy szansę. Nie prowadzimy castingów selekcyjnych, nie oceniamy na wstępie, czy dziecko „się nadaje”, czy nie. Wszystko weryfikuje czas i szczere chęci młodego człowieka. Jeśli dziecko jest zainteresowane, chce trenować i czuje, że to jego droga, zapewniamy mu przestrzeń do rozwoju. Nigdy nie zdarza się u nas sytuacja, w której odprawiamy kogoś ze słowami, że nie ma predyspozycji.
Piotr Rybczyński: Od jakiego wieku przyjmujecie tancerzy do VSDS?
Paulina Harris: Najmłodsze maluszki przyjmujemy od czwartego roku życia.
Piotr Rybczyński: A najstarsi?
Paulina Harris: Najstarsi nasi tancerze to młodzież w wieku około 17 lat.
Piotr Rybczyński: Czyli dorosłych w regularnych grupach nie prowadzicie – skupiacie się na dzieciach i młodzieży?
Paulina Harris: Tak, dokładnie.
Piotr Rybczyński: A czy osoby, które przeszły przez waszą szkołę i trenowały po kilka lub kilkanaście lat, wiązały później swoją przyszłość zawodową z tańcem?
Paulina Harris: Mamy kilka takich osób, które tańczą zawodowo do dzisiaj, uczą innych, jeżdżą po całym świecie. To dla nas zawsze powód do olbrzymiej dumy, że zaczynały właśnie na naszych salach i z powodzeniem kontynuują swoją drogę taneczną.
Piotr Rybczyński: Zwykle bywa jednak tak, że młodzi ludzie przychodzą, trenują przez kilka lat, uczą się dyscypliny, świadomości własnego ciała, gibkości, a potem wkraczają w dorosłość i idą w zupełnie inną stronę.
Paulina Harris: Naszym największym wyzwaniem i bolączką jest to, że młodzi ludzie zdają maturę i wyjeżdżają z Kołobrzegu. Prowadzimy te dzieciaki od malucha, rozwijamy ich talent, wkładamy w to serce, po czym nadchodzi moment ukończenia szkoły średniej i wyjazdu na studia.
Piotr Rybczyński: To wspólny problem właściwie wszystkich kołobrzeskich środowisk – warsztatów w RCK, Laboratorium Kultury Adebar, Kołobrzeskiej Grupy Regatowej czy nawet Stowarzyszenia Kołobrzeskich Poetów. Choć to diametralnie różne dziedziny, mechanizm jest identyczny: wspaniale wyszkoleni, przygotowani po latach intensywnej pracy młodzi ludzie wyjeżdżają i rzadko wracają. A jeśli wracają, to już z zupełnie innymi, dorosłymi obowiązkami.
Paulina Harris: Dokładnie tak jest. Dlatego zawsze powtarzam moim tancerzom: „Bądźcie dziećmi najdłużej, jak tylko możecie. Tańczcie, cieszcie się tym, bo kiedy stąd wyjedziecie, zacznie się prawdziwe, dorosłe życie”. Po latach wielu z nich wraca, odwiedza nas i mówi: „Pani Paulino, miała pani stuprocentową rację”.
Piotr Rybczyński: Tym pięknym mottem kończymy pierwszą część naszej audycji.
Część II: Terapeutyczna moc ruchu, „Kopalnia Diamentów” i grudniowe premiery w RCK
Piotr Rybczyński: Witamy w drugiej części audycji „Na falach kultury”. Przy mikrofonie Piotr Rybczyński, a moim gościem jest Paulina Harris, prezes Stowarzyszenia Taneczno-Sportowego Vigor i Szkoły Tańca VSDS. Rozmawiamy o tańcu i chciałbym zapytać cię nieco bardziej filozoficznie: co taniec nam właściwie daje? Dlaczego ludzie od wieków decydują się tańczyć?
Paulina Harris: Przede wszystkim taniec pozwala dać upust wszelkim nagromadzonym emocjom. W tańcu można się całkowicie zatracić, zapomnieć o problemach. Do tego dochodzą niezaprzeczalne korzyści czysto fizyczne: gibkość, smukła sylwetka, znakomita koordynacja ruchowa i sprawność.
Piotr Rybczyński: Można powiedzieć, że taniec pełni funkcję terapeutyczną. Pozwala uzewnętrznić to, co często na co dzień tłumimy w sobie.
Paulina Harris: Tak, to bez wątpienia doskonała, oczyszczająca forma ekspresji.
Piotr Rybczyński: Porozmawiajmy o waszych najbliższych planach. Mamy końcówkę roku 2026, szkoła prężnie funkcjonuje. Co czeka was w najbliższych tygodniach i miesiącach?
Paulina Harris: Obecnie realizujemy nasz flagowy program „Kopalnia Diamentów”. To projekt, który prowadzimy z powodzeniem chyba już od dziesięciu lat. Odwiedzamy kołobrzeskie szkoły podstawowe oraz przedszkola, gdzie prowadzimy bezpłatne lekcje taneczne. Szukamy w ten sposób prawdziwych „tanecznych diamentów”, a jednocześnie dajemy wszystkim dzieciom szansę sprawdzenia, czym jest taniec i jak wygląda wspólna zabawa na sali.
Kolejne wielkie wydarzenie czeka nas w grudniu. Przygotowujemy premierę autorskiego spektaklu tanecznego pod tytułem „Zagubieni w świecie internetu” – temat niezwykle aktualny i ważny. Premiera odbędzie się 4 grudnia w Regionalnym Centrum Kultury. Już teraz bardzo serdecznie wszystkich zapraszam!
Z kolei 11 grudnia, również na scenie RCK, organizujemy turniej tańca Santa Dance Cup, który uroczyście podsumuje ten rok taneczny.
Piotr Rybczyński: Gdzie na co dzień trenujecie i w jaki sposób można się z wami skontaktować?
Paulina Harris: Już od dziewięciu lat naszą bazą treningową jest Szkoła Podstawowa nr 7 w Kołobrzegu – to tam prowadzimy wszystkie zajęcia. Jeśli chodzi o kontakt, najłatwiej znaleźć nas w mediach społecznościowych – na Facebooku oraz Instagramie. Można do nas napisać, zadzwonić, chętnie odpowiemy na każde pytanie.
Piotr Rybczyński: A jak wygląda kwestia naboru? Czy można dołączyć do was w trakcie roku szkolnego?
Paulina Harris: Nabór prowadzimy praktycznie przez cały rok. Mamy grupy na poziomie podstawowym dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z tańcem, oraz grupy zaawansowane. Do tych drugich można dołączyć po wcześniejszej weryfikacji, jeśli dziecko posiada już pewne doświadczenie sceniczne.
Piotr Rybczyński: Jak wygląda struktura grup w waszej szkole? Przyjmujecie dzieci od przedszkola po szkołę średnią, więc podział na roczniki musi być bardzo precyzyjny.
Paulina Harris: Tak, grupy podzielone są wiekowo, z reguły co dwa-trzy lata. Wynika to m.in. z przepisów obowiązujących na ogólnopolskich turniejach tanecznych, gdzie występują sztywne kategorie wiekowe:
- B. Dance: najmłodsza grupa maluszków w wieku 4–5 lat, którą osobiście prowadzę od tego roku;
- Mini: dzieci z zerówek oraz pierwszych klas szkół podstawowych;
- Kids: tancerze z klas drugich, trzecich i czwartych;
- Hype Kids: klasy piąte i szóste;
- Sway oraz Cuksy: dwie najstarsze grupy młodzieżowe zrzeszające tancerzy w wieku od 13 do 16–17 lat.
Piotr Rybczyński: To właśnie ta najstarsza grupa, która po zdaniu matury kończy swoją przygodę ze stowarzyszeniem. A gdybyście mieli taką możliwość, chcielibyście prowadzić regularne grupy taneczne dla dorosłych?
Paulina Harris: Wielokrotnie podejmowaliśmy próby prowadzenia zajęć dla dorosłych. Moja mama uczyła salsy, mieliśmy zumbę, organizowaliśmy hip-hop dla dorosłych. Z dorosłymi pracuje się jednak zupełnie inaczej. Mają mnóstwo codziennych obowiązków domowych i zawodowych, przez co trudno o stałą frekwencję i regularność. Utrzymanie grupy w ryzach wymaga ogromnego wysiłku organizacyjnego, dlatego ostatecznie zdecydowaliśmy się w stu procentach poświęcić dzieciom i młodzieży.
Piotr Rybczyński: Czy to wynika też z tego, że dorośli bywają bardziej zamknięci w sobie, brakuje im dziecięcej spontaniczności na parkiecie?
Paulina Harris: Nie do końca. W Kołobrzegu oferta zajęć tanecznych i ruchowych dla dorosłych jest naprawdę bogata i bardzo mnie cieszy, że cieszy się dużym zainteresowaniem. Natomiast naszą misją są wyjazdy turniejowe, przygotowywanie do ogólnopolskiej rywalizacji i praca warsztatowa z młodym pokoleniem. Dorosłych niezmiennie zachęcam do tańca, bo ruch to zdrowie!
Piotr Rybczyński: Kto u was dominuje na parkiecie: dziewczęta czy chłopcy?
Paulina Harris: Zdecydowaną większość stanowią dziewczynki. Mamy w szkole kilku chłopców i tak jest od wielu lat. W czasach boomu tanecznego chłopców mieliśmy całe mnóstwo, ale od tamtej pory proporcje mocno się zmieniły.
Piotr Rybczyński: Taniec podlega modom i zjawiskom popkultury. W dobie wszechobecnych telefonów to chyba wspaniałe narzędzie do integracji?
Paulina Harris: Zawsze powtarzam rodzicom: wspierajcie dzieci w ich pasjach i przyprowadzajcie je na treningi! Niech mają te 2,5 godziny w tygodniu całkowicie bez telefonu, spędzone w gronie rówieśników, na rozmowie, wspólnym wysiłku i budowaniu relacji. W dzisiejszych czasach to ma fundamentalne znaczenie.
Piotr Rybczyński: Taniec daje wolność. Wiadomo, że w choreografii zespołowej obowiązuje dyscyplina, ale młodzi ludzie mają też chyba przestrzeń na własną inwencję?
Paulina Harris: Oczywiście. Przy tworzeniu formacji decydujący głos ma instruktor, ale zawsze słuchamy pomysłów i energii młodzieży. Z kolei w kategoriach solowych czy w tzw. freestyle’u tancerze wychodzą na scenę i pokazują dokładnie to, co gra w ich duszach. To jest właśnie esencja tanecznej wolności.
Piotr Rybczyński: Czego możemy wam życzyć na koniec dzisiejszego spotkania?
Paulina Harris: Zdrowych kolan – to po pierwsze! (śmiech). A po drugie: niesłabnącego zainteresowania tańcem i tego, żeby chłopcy odważniej wracali na sale treningowe. W tańcu towarzyskim brakuje partnerów do tego stopnia, że dziewczęta muszą tańczyć solowo. Chłopaki, parkiet czeka na was!
Piotr Rybczyński: Przyłączamy się do tego apelu. Gościem dzisiejszej audycji była Paulina Harris, prezes Stowarzyszenia Taneczno-Sportowego Wigor i Szkoły Tańca VSDS. Dziękuję bardzo za rozmowę.
Paulina Harris: Dziękuję serdecznie.
Piotr Rybczyński: Przy mikrofonie był Piotr Rybczyński. Dziękuję państwu za uwagę i do usłyszenia w kolejnym wydaniu audycji „Na falach kultury”!
Audycja „Na falach kultury” powstaje we współpracy z Kołobrzeskim Instytutem Kultury i Promocji.
- Gdzie słuchać? Na antenie Radia Kołobrzeg w każdą środę o godzinie 10:05 (premiera) oraz 17:05 (powtórka).
- W internecie: Zapisy wszystkich rozmów, relacje i zapowiedzi najważniejszych wydarzeń kulturalnych w drodze do tytułu Polska Stolica Kultury 2028 znajdziesz na bieżąco na portalu informacje.kolobrzeg.pl.



